viernes, 28 de octubre de 2011

galegoespañol

Capturando o invisible

FOTOGRAFÍA CIENTÍFICA

:· EXPOSICIÓN TEMPORAL
>> Casa das Ciencias
Planta baixa
20 outubro 2011 — 4 novembro 2013
FINALIZADA

Unha colección de 10 espectaculares imaxes percorre as principais técnicas da fotografía científica contemporánea, con aplicacións en medicamento, investigación forense, bioloxía ou astrofísica.
A Casa das Ciencias presenta “Capturando o invisible”, unha exposición de fotografías de Luís Monje que mostran ao público o que o ollo non pode ver.

Ao longo dos anos a ciencia desenvolveu diversas técnicas para capturar imaxes que o ollo humano é incapaz observar, ben sexa porque pasan demasiado rápido, porque son demasiado pequenas, porque están demasiado lonxe ou porque son de cores invisibles para nós.

>> Documento: Catálogo da exposición (mira/descarga gratis)
Explicación das fotografías e das técnicas empregadas.

Técnicas fotográficas

FOTOGRAFÍA DE ALTA VELOCIDADE. A fotografía e vídeo de alta velocidade permítennos ver e estudar fenómenos que son demasiado rápidos para nosa vista. Estas técnicas, que requiren equipos especiais, úsanse habitualmente en seguridade automobilística («crash car»), deportes de elite, enxeñaría militar, bioloxía e balística. Mediante pulsación láser poden obterse actualmente tempos de exposición próximos a 1 femtosegundo (10-15 segundos), que é case o tempo que tarda a luz en percorrer unha distancia equivalente ao grosor dun pelo.

Na imaxe, tomada con equipos semiprofesionais, cun escintileo de flash de 1/47.300 de segundo, un balín de chumbo atravesa un globo cheo de auga.

FOTOMICROSCOPÍA ELECTRÓNICA. Para conseguir moitos máis aumentos que co microscopio óptico substitúese a luz visible por radiacións de menos lonxitude de onda, tal como a xerada por un canón de electróns. Se os electróns atravesan a mostra estamos ante un microscopio electrónico de transmisión (MET) que pode alcanzar os 3 millóns de aumentos. Cando a imaxe obtense proxectando os electróns sobre a superficie da mostra en bruto e analízase topográficamente a súa desviación para obter a imaxe en 3D, estamos ante un microscopio electrónico de varrido ou MEB. As imaxes do MEB, aínda que de menor aumento, son sempre máis espectaculares e teñen unha profundidade de campo impresionante.


FOTOMACROGRAFÍA. A fotomacrografía extrema permítenos fotografar obxectos moi pequenos, de até 0,05mm, o que nos introduce xa case no campo dos microscopios. As novas técnicas dixitais de apilamiento, empregadas xunto a certos programas matemáticos, soluciónannos, o até agora irresoluble problema da profundidade de campo para conseguir imaxes con todos os seus planos correctamente enfocados. Esta corresponde á fotomicrografía dunha larva de Wohlfahrtia magnifica, que forma parte do ciclo da mosca causante da miase cutánea, que parásita as mucosas nasais e vaxinais de ovinos, bovinos e mesmo dos humanos.

Na exposición poden contemplarse tamén imaxes captadas con outras técnicas:
  • Fotografía de fluorescencias
  • Fotografía infravermella
  • Fotografía forense
  • Fotografía de ultravioleta
  • Imaxe médica
  • Fotomicroscopía óptica
  • Astrofotografía

Luis Monje é director do Gabinete de Debuxo e Fotografía Científica da Universidad de Alcalá de Henares. Obtivo en 1987 o Primeiro Premio de Investigación de Castilla-La Mancha, e posúe varios premios en debuxo e fotografía, entre eles, o Primeiro Premio Europeo de Publicidade do Philips 1986, e o Primeiro Premio de acuarela Caja Madrid, 1985. É fundador e moderador do foro Fotociencia, membro da International Wildlife Photography, e da Xunta directiva da Asociación Española de Cine Científico.



 

© 2017, Museos Científicos Coruñeses (Concello da Coruña) | Comentarios e suxestións